Wrocław po raz pierwszy i Europa na Widelcu

Wspominałam, że nie dawno spędziłam przedłużony weekend we Wrocławiu. Pretekstem do wyjazdu był odbywający się tam festiwal Europa na Widelcu.
Przy okazji mogłam wreszcie odwiedzić Wrocław, w którym nigdy jeszcze nie byłam, a zbierałem się do niego już od kilku lat.

Jadąc tam czułam, że się zakocham i faktycznie tak się stało.
Nie był to żaden ciemnooki mężczyzna , a Miasto Stu Mostów, jak nazywany jest Wrocław. Ciekawe ilu wrocławian zna nazwy wszystkich?

W Warszawie jest prościej, bo Wisła jest jedna, nie ma odnóg i kanałów, a przekroczyć ją można którymś z tylko dziewięciu mostów. A i tak mało kto wie, który most nosi imię Generała Berlinga.
Wiecie który?

Wizytę we Wrocławiu zaczęłam od koncertu Linkin’ Park na wrocławskim stadionie, na który zabrała mnie Kasia. To ona przygarnęła mnie na cały weekend.

Zabawa była przednia, koncert bardzo fajny.
Niestety dotarłam do Wrocławia dość późno i nie udało mi się wziąć udziału w konferencji „Europa regionów. Polska regionów”, a podejrzewam, że była ciekawa.
W piątek od rana wybrałam się na wrocławski rynek.
Ponieważ główne wydarzenia związane z festiwalem zaczynały się popołudniu,  miałam dużo czasu by pochodzić po uliczkach otaczających rynek.
Uwielbiam kręcić się po różnych zakamarkach chłonąc panującą tam atmosferę. Lubię zwiedzać sama, bez przewodników i towarzystwa. Usiąść na ławce albo w kawiarnianym ogródku i obserwować ludzi i miasto.

Tego Pana kilka dni później spotkałam w Warszawie 🙂

 

Głównym tematem pierwszego dnia festiwalu były szparagi i truskawki. Dlatego, gdy zobaczyłam pęczek dorodnych szparagów na festiwalowym straganie nie mogłam się im oprzeć.  Musiałam coś z nich przygotować. Padło na pyszne risotto ze szparagami i kolendrą.
                                                                                 

Wieczorem znajomi postanowili pokazać mi Wrocław z wysokości. Odwiedziliśmy Sky Tower, najwyższy budynek we Wrocławiu i zarazem w Polsce. Tak, tak, jest wyższy od Pałacu Kultury i Nauki.

Widok ze Sky Tower

Kolejny punkt wieczoru to fontanny multimedialne,  ale zanim dotarliśmy w okolice Hali Stulecia spacerowaliśmy po Ostrowie Tumski i spotkaliśmy  latarnika. Kasi nie udało się to odkąd mieszka we Wrocławiu, a tu proszę.

Wieczorny pokaz fontann też był wyjątkowy. Dlaczego? Bo specjalnie na moją wizytę zwykły pokaz okraszono fajerwerkami. Uwielbiam fajerwerki!

Przed Halą Stulecia
Mała fontanna

Wieczór zakończyliśmy pysznym piwem w Szynkarni na św. Antoniego 15. Pyszne piwa i ciekawe przekąski do niego. Na miejscu można też kupić fajne wędliny i sery. 
Wejście do Hali Targowej

Sobotę zaczęłam od odwiedzenia Sławnej Hali Targowej we Wrocławiu.

Wnętrze hali
Następnie wizyta na ul. Włodkowica 9. Zapamiętajcie ten adres jeśli lubicie dobrą kawę, nazwę Cocofli zapamiętać trudniej ;). Pod tym adresem znajdziecie świetną kawiarnię. Oprócz rewelacyjnie zaparzonej kawy (tu napijecie się alternatywy) znajdziecie spory wybór win i książek, bo miejsce to z założenia jest winiarnią i księgarnią.
Zabawiłam tu prawie dwie godziny rozmawiając o kawie i nie tylko.
Popołudnie spędziłam wśród dań z całej Europy.
Wybór był bardzo trudny, a porcję tak duże, że nie było możliwe zjeść więcej niż dwa, trzy dania. Wybrałam pyszną polentę z serem i dodatkami (Balmos z Transylwanii) i pieczeń wieprzową z kiszona kapustą i ziemniakami (Kasseler Rippchen z Brandenburgii). Miałam jeszcze ochotę na rosół z knedlem wątrobianym z Tyrolu, ale już się nie zmieścił :/ 

Na wrocławskim rynku można było upiec swój własny chleb.

Blogerzy biorący udział w Weekendzie ze Smakiem na scenie.

Gdy już się najadłam, dołączyła do mnie Kasia i odbyłyśmy przejażdżkę po Wrocławiu zabytkowym tramwajem, odwiedziłyśmy knajpiane zagłębie mieszczące się w nasypie kolejowym, a kolację zjadłyśmy w Szajnochy 11 (adres taki sam jak nazwa). Świetna Susharnia. Lubię odrobinę mniej słodki ryż, ale ogólnie było przepysznie.
Za to, że ledwo się wytoczyłyśmy odpowiedzialny jest pewien shushimaster. Ciągle nam coś proponował i dokładał, trudno było mu odmówić.

Wracają do domu zahaczyłyśmy o jeszcze jedno fajne miejsce na Szlaku Piwnym Wrocławia, pub Kontynuacja.

Niedziela zaczęła się od spaceru po ogrodzie japońskim. Wybudowano go na Wystawę Stulecia w 1913 roku. Fajne miejsce na mały spacer choć w taki upał lepiej posiedzieć przy fontannach, które znajdują się kilka kroków dalej.

Faworyt gonitwy o puchar –  Silvaner

Partynice to tor wyścigów konnych we Wrocławiu.

 Akurat w niedzielę odbywała się gonitwa o Puchar Prezydenta Miasta Wrocławia dlatego spędziliśmy tam, ze znajomymi, całe popołudnie. Od kilku lat wybierałem się na warszawskie wyścigi, udało się dopiero we Wrocławiu.

Bomba poszła w górę!

Wieczorem jeszcze mały spacer wzdłuż Odry na zakończenie świetnego weekendu we Wrocławiu.
Rano musiałam się już zbierać do domu.
Ostatniego dnia doszłyśmy z Kasią do wniosku, że to Wrocław zakochał się we mnie, skoro przygotował dla mnie tyle atrakcji 😉 Zakochał się, ale na szczęście ze wzajemnością 😀

To była moja pierwsza wizyta we Wrocławiu, ale na pewno nie ostatnia.
Tym bardziej, że nie zdążyłam odwiedzić Browaru na Kasztanowej 😉

Taki obrazek ujrzałam idąc do Cocofli.
Ciekawe 😀

Risotto ze szparagami i kolendrą

Risotto ze szparagami i kolendrą

W weekend 6-8 czerwca byłam we Wrocławiu. Głównym powodem odwiedzenia tego pięknego miasta był odbywający się tam festiwal „Europa na Widelcu”.
zielone szparagi

O tym dlaczego zakochałam się we Wrocławiu jeszcze Wam napiszę.

Zainspirowana szparagowo-truskawkowym szaleństwem, podczas festiwalu, postanowiłam przygotować obiad wykorzystując szparagi.
Bardzo lubię ten moment gdy szukam pomysłu na obiad, o ile nie jestem bardzo głodna 😉

Najpierw wypatrzyłam śliczne szparagi na jednym z festiwalowych straganów i zaczęłam szukać w głowie co by mi do nich pasowało.

Pierwszy przyszedł pomysł na makaron, a ponieważ obecnie nie jadam makaronów pszennych postanowiłam zastąpić go makaronem ryżowym. A jak wkradło się trochę Azji to i kolendra byłaby na miejscu.
Założyłam, że w sklepie pod domem dostanę wszystkie składniki. Niestety makaron ryżowy to nie chleb powszedni.
Na półce znalazłam jednak ryż jaśminowy więc wrzuciłam go do koszyka.
Przypomniałam sobie jak robiłam pęczotto z grzybami i dokupiłam kwaśną śmietanę oraz masło.
Przystąpiłam do tworzenia:
risotto ze szparagami i kolendrą

Risotto ze szparagami i kolendrą

Składniki:
  • Pęczek zielonych szparagów
  • 2 nieduże cebule
  • 2 ząbki czosnku
  • 200 gram ryżu arborio lub jaśminowego
  • Garść liści kolendry
  • Sól i pieprz do smaku
  • ¼ masła
  • 2 łyżki kwaśnej śmietany
  • Olej do smażenia
Zielone szparagi oczyściłam ze stwardniałych końcówek, a końcówki wykorzystałam do ugotowania wywaru.
Szparagi pokroiłam na kawałki wielkości ok. 1 cm i rozdzieliłam na dwie części: szparagi grubsze i cieńsze.  
Pokrojoną w kosteczkę cebulę i rozgnieciony czosnek wrzuciłam na rozgrzany olej. Gdy się odrobinę zeszkliły dodałam grubsze kawałki szparagów. Podsmażyłam.
Wrzuciłam ryż, zamieszałam by cały pokrył się tłuszczem i podlałam wywarem.
Posoliłam. Gotowałam często mieszając i uzupełniając płyn w razie potrzeby.
 W połowie gotowania dodałam drobniejsze szparagi i trochę posiekanej kolendry.
Gdy ryż zrobił się miękki zdjęłam garnek z ognia. Doprawiłam solą i świeżo mielonym pieprzem. Dodałam masło, śmietanę i kolendrę.
Dokładnie wymieszałam i pyszne risotto ze szparagami i kolendrą było gotowe!
zielone szparagi z ryżem
Myślę, że to świetny pomysł na obiad!
Mięsożercy mogą natomiast wykorzystać risotto jako dodatek do ich ulubionego kawałka mięsa.
Którą wersję wybierzecie?

Bezglutenowy chleb z suszonymi pomidorami

Bezglutenowy chleb z suszonymi pomidorami

Jakiś czas temu, ze względów zdrowotnych, postanowiłam przejść na dietę bezglutenową. 
Jestem na niej od świąt, ale na efekty poczekam jeszcze kilka miesięcy. Ciekawe co z tego wyjdzie. Zrezygnowałam np. z tak uwielbianych przeze mnie makaronów.Choć już znalazłam dla nich kilka alternatyw, ale jeszcze nie wypróbowałam.
olej rzepakowy

Sądzę, że jednym z największych problemów dla osób przechodzących na taką dietę jest brak substytutu dla chleba. W końcu chleb to podstawa naszego wyżywienia.
Przyznam się, że dla mnie nie był to problem, bo rzadko go jadałam.
Mimo to postanowiłam wypróbować przepis na chleb, który od jakiegoś czasu pieczemy z moją współlokatorką.

Upiekłam tak pyszny chleb, że nawet nie trzeba na nim nic kłaść.
Przygotowanie go jest bardzo łatwe, wymaga jednak trochę czasu, bo dobrze jest zostawić ciasto, w formie, na noc.
Zrobiłam go z pestek dyni, słonecznika i nasion lnu, dodałam wody i oleju rzepakowego.
 Olej rzepakowy jest naturalnym źródłem kwasów omega-3 i dlatego zastąpiłam nim oklepaną oliwę, która występowała w oryginalnym przepisie.
chleb bezglutenowy
Kwasy omega-3 mają pozytywne działanie na nasz organizm. M.in. spowalniają starzenie się komórek i dobrze wpływają na stan i wygląd naszej skóry.
Bardzo ważna jest też równowaga między kwasami omega-3 i omega-6. Niestety w naszej diecie jest zbyt dużo kwasów omega-6, dlatego warto dla poprawy tego stosunku spożywać produkty bogate w omega-3.

Bezglutenowy chleb z suszonymi pomidorami

Składniki:
  • 1 szklanka pestek dyni
  • 1 szklanka pestek słonecznika
  • 1 szklanka wody
  • 1/2 szklanki oleju rzepakowego lub oliwy
  • 200 gram zmielonego siemienia lnianego
  • sól do smaku
  • suszone pomidory
  • czarne oliwki
  • czarnuszka do posypania chleba
Siemię najlepiej kupić w nasionach i samemu zmielić. Bardzo wygodnie mieli się je w młynku elektrycznym. Można podjąć próby zmielenia blenderem, ale siemię może znaleźć się w najodleglejszych zakątkach kuchni 😉 Gaba coś o tym wie 😀
Pestki wrzuciłam do miski i dodałam do nich część wody. Zmiksowałam. Dodałam sól, siemię, wodę, olej i wszystko wyrobiłam na jednolitą masę. 
Następnie dodałam pokrojone dość drobno pomidory i oliwki.
Wymieszałam i przełożyłam do formy i posypałam czarnuszką.
Zostawiłam, przykryte ściereczką, na całą noc.
Rano wstawiłam do piekarnika rozgrzanego do 150 stopni Celcjusza na 20 minut.
Teraz zajadam się tym pysznym i zdrowym chlebem.